Xoντροφοβία

Όλοι εμείς που λόγω ηλικίας και κάποιων παραπάνω πιτόγυρων έχουμε χτίσει μια υπόσταση λίγων παραπάνω κιλών το ζούμε σε κάθε οικογενειακή συγκέντρωση, σε κάθε συνάντηση με “φίλους”, σε κάθε κοινωνική υποχρέωση. “Πάχυνες.” “Βλέπω ότι βάλαμε μερικά κιλά παραπάνω”. Ενίοτε ο χλιμίτζουρας θείος θα χτυπήσει και την κοιλιά σου δείχνοντάς σου ακόμα πιο ξεκάθαρα ότι πήρες κάποια κιλά.

Ζούμε σε μία χοντροφοβική κενωνία να πούμε. Μια κενωνία που μεγαλώνει με πρότυπα αθληταράδες γυμνασμένους που ξυρίζονται μπροστά στον καθρέφτη και από πίσω σκάει η ανορεκτική μοντέλα και τους χαϊδεύει το πρόσωπο. Έχουμε μεγαλώσει μέσα σε έναν καταιγισμό εικόνων από “ωραίους” ανθρώπους, όπου ωραίο βλέπε είτε σούπερ-ντούπερ γυμνασμένος σφίχτης τίγκα στα αναβολικά και την κρεατίνη ή γκόμενα των 40 κιλών που μπορείς πάνω της να διακρίνεις κάθε λεπτομέρεια του ανθρώπινου σκελετού.

Ανέκαθεν ήμουν αδύνατος. Ταυτόχρονα όμως ήμουν και φαγανός. Λίγο ο καλός μου μεταβολισμός, λίγο το μπασκετάκι με έσωζαν. Με τα χρόνια βέβαια ο μεταβολισμός έγινε πιο αργός, αλλά παρέμεινα φαγανός με αποτέλεσμα να πάρω μερικά κιλά παραπάνω. Εκεί άρχισα από πρώτο χέρι να διαπιστώνω τον ρατσισμό και την σκατοψυχία της κοινωνίας στην οποία έχω την ατυχία να ζω. Ο άλλος ας πούμε είχε να σε δει μερικές δεκαετίες και δεν σε ρώταγε “Τι κάνεις;”, αλλά κατευθείαν στο ψητό: “Πάχυνες;” Ναι ρε αρκουδιάρη σιχαμένε εκπρόσωπε του γένους των υποσαχάριων μπονόμπο, πάχυνα. Τι ζόρι τραβάς ρε; Μήπως ανεβαίνει το τεκμήριό σου στην εφορία αν πάρω κάποια κιλά; Μήπως σου χαλάω το ψυχαναγκαστικό φενγκ σούι να πούμε και δεν μπορείς να ξεκινήσεις τη μέρα σου; Μήπως σου χαλάω την αισθητική σου βλάκα; Ή απλά είσαι σκατόψυχος, σιχαίνεσαι την ζωή σου και προσπαθείς να επιβιώσεις μέσα στην μέρα λέγοντας κακίες ενώ και εγώ και εσύ γνωρίζουμε ότι το βράδυ κλαις κάτω από τα σκεπάσματά σου μισώντας την ύπαρξή σου; Βλάκα.

Εντάξει γνωρίζω ότι ο άνθρωπος και συγκεκριμένα ο άνθρωπος έλληνας τρελαίνεται με οτιδήποτε διαφορετικό ή κάτι που ξεφεύγει από τα πολύ στενά όρια της ανύπαρκτης αντίληψής του. Αυτό όμως που με προβληματίζει είναι ότι ο μέσος ούγκανος μικροαστός επικεντρώνεται στην χονδροφοβία. Δεν τρώει σκάλωμα ας πούμε αν ο άλλος έχει καράφλα ή αν είναι κοντός ή αν η άλλη βάφει έχει μια μύτη ίσα με του πινόκιο του καραμπουζουκλή.

Ας μιλήσουμε ώριμα. Και εγώ μπορώ να γυρίσω στον χλιμίτζουρα που μου την λέει για τα κιλά και να του πω για την μαζική έξοδο του Μεσολογγίου των μαλλιών του που τον σιχάθηκαν και την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια αφήνοντάς του μια καράφλα ωσάν καπουτσίνου μοναχού. Δεν το κάνω όμως γιατί δε με ενδιάφερει.

ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

Χέστηκα πως είναι ο άλλος, χέστηκα για την αισθητική που μας επιβάλλουν, χέστηκα γενικώς.

Πάω για Immodium και επιστρέφω.

Είμαστε κακά πλάσματα εμείς οι άνθρωποι και το δείχνουμε σε κάθε ευκαιρία. Είμαστε το κακό σπυρί στον κώλο της γης. Αφού το λοιπόν δε σεβόμαστε την φύση και τα ζώα, γιατί να σεβαστούμε τον συνάνθρωπό μας;

Παραμένουμε ξεφτιλισμένα ανθρωπάκια που με το πρώτο ευρώ που θα πέσει στο χέρι μας τρέχουμε σαν τους αυτιστικούς να καταναλώσουμε, να “διασκεδάσουμε”, να δείξουμε πως είμαστε ευτυχισμένοι.

Ευτυχισμένος όμως είναι αυτός που τα’χει καλά με την πάρτη του και δεν ασχολείται με τους άλλους, γκέγκε;

 

ΥΓ. Αφορμή για αυτό το μνημείο νεοελληνικού λόγου αποτέλεσε η ανάρτηση ενός τύπου πως και καλά δεν ήθελε να βλέπει πλαδαρά γυναικεία σώματα στις παραλίες. Το λυπηρό είναι πως μια μεγάλη μερίδα των γύρω μου σκέφτεται όπως αυτός ο σκατόμυαλος.

Γιατί γουστάρω να βλέπω σουρβάιρορ

Σουρβάιρορ μπίτσες. Ναι, υποκουλτούρα, παρακμή, ξεκατινιάσματα, θάψιμο και “διάσημοι” που δεν είναι διάσημοι.

Αυτό είναι το σουρβάιρορ, ένα προϊόν υποκουλτούρας που τείνει να χαζέψει ακόμα περισσότερο τους χαζεμένους έλληνες.

Ή μήπως όχι;

Το παρόν κείμενο απευθύνεται σε εκείνους που το παίζουν διδάσκαλοι του γένους, συμβουλάτορες, ξερόλες και πνευματικοί, γραμματιζούμενοι αθρώποι.

Άκου να δεις φίλε μου κουλτουριάρη. Εμένα που με γλέπεις τυχαίνει να έχω εκατοντάδες βιβλία στη βιβλιοθήκη μου, να έχω διαβάσει ακόμα περισσότερα, να έχω ζήσει στα εξωτερικά, να έχω προβληματιστεί για το βιασμό της χώρας μου τα τελευταία χρόνια, να έχω συγκρίνει καταστάσεις και πρόσωπα, να έχω στενοχωρηθεί για ανθρώπους που καταστρέφονται οι ζωές τους μέσα σε μία νύχτα, γιατί κάποιοι τραπεζίτες χαρτογιακάδες βάζουν μία τζίφρα και δημεύουν περιουσίες και κόπους μιας ζωής με το έτσι θέλω.

Το φιλοσόφησα. Μετά από χρόνια προβληματισμού, μετά από άπειρες συζητήσεις με καθωσπρέπει γίδια κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είμαστε κατσικότοπος.

Και ναι αγαπητέ χλεχλέ βλαχοεστέτ, προτιμώ να δω μια-δυο ώρες αυτή την παπάτζα με κάτι τύπους και τύπισσες που τρέχουν πέρα-δώθε με κουβάδες παρά να ασχοληθώ πλέον σοβαρά με τον κατσικότοπο.

Εδώ τρέχαμε σαν τους επιληπτικούς όταν μάθαμε ότι μπορεί να χάσουμε το πολύτιμο Ευρώ μας, παίρναμε προμήθειες μπας και ξομείνουμε από γκότζι μπέρι και αλάτι Ιμαλαϊων, τρέχαμε στα βενζινάδικα να γιομίσουμε την κούρσα, καθουμάσταν στις ουρές των ΑΤΜ να βγάλουμε τα 60ευρα και μας πείραξε που το Σουρβάιρορ χτυπάει να πούμε τηλεθέαση 70 τα εκατό;

Χίλιες φορές να βλέπω την Ειρήνη την Καζάκα την Παπαδοπούλου να τσακώνεται με κάτι άλλους που δεν τους ήξερα πριν, χίλιες φορές να βλέπω τον Σπαλιάρα να βάφει με τα χρώματα του πολέμου τον Ορέστη τον Σαλονικιό, παρά να ασχολούμαι σοβάρα με τα Γιουρογκρούπια, τους Ντάιζελμπλουμ και τους Γιούνκερ αυτού του κόσμου.

Survivor2017

Μια φορά πήγα να πάρω σοβαρά την κατάσταση και άκουσα τον Ντάιζελμπλουμ να μας κατηγορά ότι φάγαμε τα Ευρά σε ποτά και γκόμενες. Ουστ από δω βρωμόσκυλο, παλιολινάτσα του ελέους, γεωπόνε που το παίζεις και ειδικός, οικονομολόγε από τα Lidl.

Για αυτό σας λέω, προτιμώ να αδειάζω την κεφάλα μου και να βλέπω τηλεοπτικά σκουπίδια, παρά να διαβάζω σκουπίδια τύπου Lifo και Athens Voice, παρά να βλέπω άλλα σκουπίδια τύπου Ράδιο Αρβύλα και Πρετεντέρη.

7 χρόνια σκεφτόμουν, προβληματιζόμουν και έσκαγα για τον συνάνθρωπο και συμπολίτη μου. 7 χρόνια έπρηζα το συκώτι μου και προσπαθούσα να κάνω τον κόσμο καλύτερο.

Ο κόσμος δε γίνεται καλύτερος. Αυτός ο κατσικότοπος δε γίνεται καλύτερος. Για αυτό σουρβάιρορ και Σάρα και Μάρα και Χανταμπάκης να πούμε.

 

8 χαρακτηριστικά του σωστού του Έλληνα του οδηγού

Εντάξει, λίγο πολύ όλοι κυκλοφορούμε στους ελληνικούς δρόμους και όλοι έχουμε μια άποψη για τις ομορφιές που συμβαίνουν σε αυτούς. Είτε ως πεζοί, είτε ως οδηγοί, είτε ως συνοδηγοί ή επιβάτες των ΜουΜουΜου ζούμε σε αυτή την χώρα και απολαμβάνουμε την μειλίχια και ταπεινή ατμόσφαιρα που κατακλύζει τις ψυχές μας.

Επειδής τυχαίνει να είμαι και ο ίδιος οδηγός ας μου επιτραπεί να πω την άποψή μου για τον σωστό τον Έλληνα τον οδηγό, τον Σουμάχερ της Δραπετσώνας, τον Χάκκινεν του Χολαργού, τον Προστ των Αμπελοκήπων.

p01.jpg

(Έλλην οδηγός επί τω έργω)

Ακολουθούν  οχτώ χαρακτηριστικά του Έλληνα του οδηγού.

Ο σωστός ο Έλλην ο οδηγός

  1. δε βγάζει φλας σε καμία περίπτωση και για κανέναν πούστη λόγο. Ποιός ΚΟΚ και μαλακίες; Τι είμαι να βγάλω φλας, κανένας τζιτζιφιόγκος, κανένας λιμοκοντόρος; Ο αστικός θρύλος μιλάει για μια κατάρα που έριξε μια τσιγγάνα στον πρώτο Έλληνα οδηγό και τον ξόρκιζε να μην πατήσει ποτέ το φλας γιατί αλλιώς θα συνέβαιναν φρικτά πράγματα στον υπέρλαμπρο τόπο μας: Μνημόνια, Μητσοτάκης Πρωθυπουργός, Άννα Βίσση… Oh, wait!
  2. δε σου δίνει προτεραιότητα για κανέναν πούστη λόγο. Και μάλιστα όταν θα περάσει από μπροστά σου, γυρνά και σε κοιτά μες στα μάτια με ύφος “Are you  talking to me?”
  3. δε σταματάει ποτέ σε πορτοκαλί φανάρι. Σε όλο τον κόσμο πορτοκαλί σημαίνει “Προσοχή, πρέπει να σταματήσεις γιατί θα γίνει κόκκινο”. Στο Γιουνανιστάν σημαίνει “Τρέχα μαλάκα πιο γρήγορα πριν γίνει κόκκινο.”
  4. σηκώνεται στις 8 το πρωί Κυριακής για να πάει το αμάξι για πλύσιμο. Μα το Δία, έχουμε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στη γειτονιά μου και κυριακάτικα γίνεται τις τρελής από το πρωί από ντόπιους ελληναράδες που πηγαίνουν τα αμάξια τους για πλύσιμο. Δηλαδή ο άλλος σηκώνεται 7.30-8 Κυριακής και το πρώτο πράγμα που του’ρχεται στο μυαλό είναι να πλύνει την κούρσα. Ουστ!
  5. έχει κρεμασμένο ένα ματάκι στον καθρέφτη. Επιστημονικές έρευνες του Πανεπιστημίου της Μαλακίας έδειξαν ότι όσοι οδηγοί δεν είχαν κρεμασμένο ματάκι ενεπλάκησαν σε σοβαρό τροχαίο. Αντίθετα εκείνοι που είχαν κρεμάσει είτε ματάκι, είτε κόνισμα, είτε κομποσκίνι είτε όλα μαζί δεν είχαν ουδεμία ανάμειξη σε τροχαίο ατύχημα, καθώς μια αόρατη force τους προστάτευε.
  6. πετάει φώτα ή κορνάρει ανά πάσα ώρα και στιγμή. Ειδικά η κόρνα έχει καθιερωθεί ως προειδοποιητικό σινιάλο για τον κλασσικό τύπο που θέλει να το παίξει Λούις Χάμιλτον στα στενά του Ελληνικού και σε κάθε διασταύρωση πατάει κοφτά την κόρνα για να προειδοποιήσει τον ερχομό του. Τα φώτα προσωπικά τα βρίσκω τόσο εκνευριστικά που αν είχε σούπερ-δυνάμεις θα έπιανα έναν από αυτούς και θα τον έβαζα να μασήσει αργά-αργά και να καταπιεί τους λαμπτήρες του αμαξιού του.
  7. ακούει Derti ή Sportfm ή Real. Eπειδή οι ταρίφες αποτελούν τον καθρέφτη του Έλληνα οδηγού, δε γίνεται να θες να είσαι ο σωστός ο Έλληνας ο οδηγός και να μην ακούς ότι ακούει η κίτρινη φυλή.
  8. καπνίζει, πίνει καφέ και μιλάει στο κινητό ταυτόχρονα όταν οδηγεί. Επίσης συμπληρώνει δελτίο για το στοίχημα, τρώει σπόρια και ζαμπονοτυρόπιτα και λύνει σταυρόλεξα του 1987.