Ποδηλάτες, αυτή η μάστιγα

Ώρα αιχμής στο καλλιμάρμαρο μετρό της Αθήνας. Χιλιάδες Αθηναίοι και Αθηναίες καταφθάνουν σε κάθε σταθμό για να ξεκινήσουν όμορφα και γεμάτοι θετικοί ενέργεια την μέρα τους. Όλοι ντυμένοι με καλή διάθεση και χαμόγελο, όλοι έτοιμοι να πάνε στις δουλειές τους και να προσφέρουν λίγη από την αύρα τους στην ανάπτυξη του βαλκανικού μας παράδεισου. Το μετρό είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να γνωριστείς με κόσμο, να βρεθείς πολύ κοντά του, μα πάρα πολύ κοντά του. Ακόμα και αν πιστεύεις ότι δεν χωράει άλλους, πάντα θα βρεθούν κάποιοι να σε διαψεύσουν και να χωθούν στην επόμενη στάση ανάμεσα σε σένα και τους συνεπιβάτες σου, ενώ εσύ καταριέσαι την ώρα και την στιγμή που η κυρία δίπλα σου λούστηκε με δύο μπουκάλια Μυρτώ, ενώ ο κύριος από την άλλη βήχει σαν να μην υπάρχει αύριο. Και εκεί που συμβιβάζεσαι με αυτό το όμορφο ξεκίνημα της μέρας ΤΣΑΑΑΚ έρχεται και ο ποδηλάτης!

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω τίποτα με τους ποδηλάτες και τα ποδήλατα γενικότερα σαν εφεύρεση. Αποτελούν ένα οικονομικό και οικολογικό μέσο μετακίνησης, με το οποίο ταυτόχρονα γυμνάζεσαι και φτιάχνεις σώμα για να σε χαζεύουν τα ψάρια το καλοκαίρι στην χρυσή άμμο του ράντομ κυκλαδίτικου νησιού.

Είναι το τέλειο μέσο μεταφοράς… για τη γαμημένη την Σουηδία! Εκεί όπου έχουν τέτοια.

images

Και τέτοια.

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82

Εκεί το καταλαβαίνω να χρησιμοποιούν τα ποδήλατά τους.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι σκατά σκέφτεται ο μέσος Αθηναίος ποδηλάτης και παίρνει το ποδήλατό του στις 8 το πρωί Δευτέρας στο σταθμό του Ελληνικού. Εγώ πέντε βήματα κάνω κουβαλώντας την τσάντα που αγόρασα 5 Ευρώ από το Πλαίσιο και λαχανιάζω, ασθμαίνω, ιδρώνω και νιώθω σαν τον Darth Vader με τον νεφελοποιητή. Eσύ φίλε ποδηλάτη που προφανώς έχεις ξεκινήσει από το σπίτι σου με το ποδήλατο για να πας στο μετρό, μπαίνεις στο μετρό, κατεβαίνεις στη στάση που θέλεις και συνεχίζεις με το ποδήλατο, πες μου, τι σκέφτεσαι; Τι περνάει από το μυαλό σου την ώρα που ξυπνάς και ετοιμάζεσαι; Πες μου, είμαι περίεργος.

Και έρχεται λοιπόν ο οικολόγος συμπολίτης στο μετρό και μπαίνει μέσα στο βαγόνι, το τελευταίο βεβαίως-βεβαίως, γιατί έτσι λέει ο νόμος. Και καταφέρνει να περάσει μέσα από τις ορδές των στριμωγμένων επιβατών οσάν τα Ούρουκ Χάι που κάνουν επίθεση για να μπουκάρουν στην Μίνας Τίριθ ή όπως αλλιώς λέγεται η Ανδρίτσαινα του Lord of The Rings. Και οι συνεπιβάτες βέβαια χαίρονται, γιατί άλλο που δεν ήθελαν πρωί-πρωί, να έχουν έναν μαλάκα στο βαγόνι που αποφάσισε να τη δει Σουηδός και Ελβετός ταυτόχρονα, ενώ μένει στον Άγιο Τρύφωνα στην Τερψιθέα. Μα το Βούδα, τον Αλλάχ και τον Θεό μαζί, μου’χει τύχει να μου μπει το τιμόνι στον κώλο την ώρα που ένας τέτοιος αυτάρεσκος μαλακογιάπης αποφάσισε ότι το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να το παίξει Λανς Άρμστρονγκ και να σκάσει με την ποδηλατάρα του.

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-1

(Αυτός είναι ο Λανς Άρμστρονγκ. Εσύ είσαι ένας βαλκάνιος γιδοβοσκός)

Επιπλέον η καλύτερη στιγμή της απολαυστικής αυτής εμπειρίας είναι όταν το μετρό φτάνει Σύνταγμα και θέλουν όλοι να κατέβουν, αλλά ο Ευρωπαίος συνεχίζει. Το τι σλάλομ και άλματα επί μήκος άνευ φόρας γίνονται για να βγεις από το βαγόνι δεν περιγράφονται.

Για αυτό λοιπόν φίλε ποδηλάτη, σκέψου την επόμενη φορά που θα χρησιμοποιήσεις το μετρό, ότι οι περισσότεροι είναι μέσα στην μαύρη μαυρίλα, έχουν μισοτελειώσει τον καφέ τους και σκέφτονται πως θα τελειώσει η φάκεν μέρα για να γυρίσουν σπίτια τους. Μην τους το χαλάς με τη διάθεση τύπου “Ουάου, είμαι τόσο γαμάτος που πάω με το ποδήλατο στη δουλειά”, γιατί μια μέρα θα σε κλειδώσω με χειροπέδες στο κάγκελο που έχεις ακουμπήσει την μαλακία σου να πηγαινοέρχεσαι Ανθούπολη-Ελληνικό σαν την άδικη κατάρα.

ΜΑΛΑΚΑ, ε ΜΑΛΑΚΑ!