8 λόγοι που δε γουστάρω Κυκλάδες

Αχ καλοκαίρι. 40 βαθμοί υπό σκιά, αιρκοντίσια και ανεμιστήρες στο φουλ, φωτογραφίες ποδιών από εξωτικές παραλίες της Αττικής. Η αγαπημένη μου εποχή. Ακόμα πιο αγαπημένη είναι αυτή η ομαδική ψύχωση που χαρακτηρίζει κάθε νεοέλληνα που σέβεται τον εαυτό του “να πάει σε νησάκι”. Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα τι το ιδιαίτερο έχουν τα γκρικ άιλαντς. Ναι ξέρω ξέρω αγαπητέ αναγνώστη, θα με πεις κομπλεξικό, σιχαμένο, Χανταμπάκη, φίδι κολοβό και μίζερο ανθρωπάκι που κάθεται πίσω από την οθόνη του υπολογιστή του και βγάζει τη χολή του. Και να σου πω κάτι; Έχεις δίκιο.

Παρόλα αυτά δεν μπορώ να εκφράσω την απορία μου με όλη αυτή την μανία που έχουν έλληνοι όλων των ηλικιών με τα νησά μας. Έχω επισκεφτεί αρκετά από αυτά ώστε να μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΓΚΡΙΚ ΑΪΛΑΝΤΣ και ειδικά τις Κυκλάδες.

Χωρίς ιδιαίτερο κόπο βρήκα 8 λόγους γιατί δεν θα ξαναπάταγα Κυκλάδες

1. Ακτοπλοϊκά.

Εντάξει, αν θες να πας φάση χίπης με σακίδιο στην πλάτη και χωρίς αμάξι κάτι γίνεται. Αν θες όμως να πάρεις το αμάξι σου την πάτησες. 150 Ευρώ πήγαινε-έλα για Σύρο ρε φίλε; Πώς γκένεν ατό; Δεν τα δίνω καλύτερα για 70 πιτόγυρα;

2. Πλοίο. 

Δε γουστάρω τα πλοία. Λίγο ο “Τιτανικός”, λίγο κάτι Σάμινες που ο κάπτεν έβλεπε μπάλα αντί να οδηγάει το όχημα, λίγο οι φοβίες μου με έχουν οδηγήσει σε φοβερή απέχθεια για οποιαδήποτε πλεούμενο. Προτιμώ αεροπλάνο ρε αδερφέ. Στην τελική αν συμβεί κάτι προτιμώ να εξαϋλωθώ παρά να με φάνε οι ροφοί και οι τσιπούρες του Αιγαίου. Και μην μου πει κανείς “Δε γίνονται αυτά στις ελληνικές θάλασσες”. Τότε πως έχασαν τη ζωή του 60 άνθρωποι με το Σάμινα έξω από την Πάρο;

3. Κυλικείο πλοίου. 

Αν η ζωή κάνει κύκλους, τότε οι μαυραγορίτες της Κατοχής έχουν επιστρέψει με την μορφή των καντινιέριδων σε πλοία. Επειδή τους έχουν βάλει χέρι στα εμφιαλωμένα νερά βγάζουν το άχτι τους σε όλα τ’άλλα. Τι φίλε μου; Θες σαντουιτσάκι, καφέ και δυο πορτοκαλάδες; Δώσμου το νεφρό σου να δω κάτι.kantines

4. Ρουμς του λετ νο πρόμπλεμ

Και φτάνεις στο νησί. Και σε περιμένουν ωσάν τους γύπες οι ιδιοκτήτες των ρουμς του λετ. Εντάξει, η κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί σε σχέση με κάτι κοτέτσια που νοικιάζονταν προηγούμενες δεκαετίες, αλλά και πάλι, είναι σίγουρο ότι στο “νησί” θα πληρώσεις το δωμάτιο χρυσό “γιατί έτσι”. Αν εσάς σας φαίνονται ΟΚ τα 100 Ευρώ για δίκλινο ρουμ το λετ στα Κουφονήσια, τότε κάντε μου μια χάρη. Ψοφήστε. Αλλά ήσυχα γιατί έχω πονοκέφαλο.

discoveroom.jpg

5. Ταβέρνες

Χωριάτικη με μια σταγόνα λάδι και τρίματα φέτας, λες και τρώμε με δελτίο, στα 7-8 Ευρώ. Ρε σεις εδώ στην Ρώμη στην Piazza Navona να πούμε δεν σου πιάνουν τόσο τον τρυφερό σου πωπό. Πατάτες από προχθές, κάτι κολοκυθοκεφτέδες της κακιάς ώρας, μπιφτέκι από ντόπιο ασβό συνθέτουν μια πανδαισία παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας. Και όλα αυτά σε πολύ καλές τιμές. Για τους Σαουδάραβες Πρίγκηπες…

6. Παραλίες.

Για να μαι δίκαιος και να μην κράζω όλα τα νησιά, υπάρχουν κάποια που έχουν γαμάτες παραλίες. Στο Ιόνιο.

Άσε που δεν γουστάρω να πληρώσω 10 Ευρώ για ομπρέλα, ξαπλώστρες, 8 Ευρώ για 2 καφέδες και μια υποθήκη το οικόπεδο στο χωριό για ένα κλαμπ σάντουιτς.

thumb.jpg

7. Ντόπιοι.

Αρπαχτικά σαρκοβόρα πλάσματα που μυρίζονται τουρίστες από χιλιόμετρα μακριά. Η λογική του “ότι αρπάξει ο κώλος μας” μέσα σε τρεις μήνες για να βγάλουμε τα σπασμένα του χειμώνα. Εντάξει υπάρχουν και άνθρωποι αγνοί που δεν τους έχει αγγίξει ο τουρισμός. Στο Μπραχάμι…

8. Αέρας.

Αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ είναι γιατί να πάω σε έναν ξερό βράχο που’χει γύρω γύρω νερό και το χτυπάνε οι αέρηδες από παντού. Πού είναι η ομορφιά όταν κινδυνεύω να γίνω Παραπέντε από τον αέρα και να πετάξω σαν τον Σούπερμαν; (καλά αυτό θα ήταν γαμάτο παρόλα αυτά). Παλιά υπήρχε μια λέξη για εκείνους τους δόλιους που κάτι χούντες τους πήγαιναν σε ανεμοδαρμένα ξερονήσια. Εξορία.

Τέσπα, προσωπικά θεωρώ ότι η ηπειρωτική Ελλάδα έχει πολύ πιο γαμάτα και λιγότερο διαφημισμένα μέρη. Και θα γυρίσει ο αγανακτιμένος αναγνώστης και θα με ρωτήσει με μια δόση αυθάδειας: Καλά ρε κομπλεξικέ, γιατί τότε πάνε τόσοι τουρίστες στις Κυκλάδες; Μακάκες είναι;

Φίλε μου, θα του απαντήσω, ναι είναι μακάκες.

Πέρσυ στο Τολό συνάντησα μια οικογένεια γερμανών που έκανε εκεί τις διακοπές της για 2 εβδομάδες και θα συνέχιζε το γύρο της Πελοποννήσου. Αυτοί ΔΕΝ ήταν μακάκες.

 

 

 

Xoντροφοβία

Όλοι εμείς που λόγω ηλικίας και κάποιων παραπάνω πιτόγυρων έχουμε χτίσει μια υπόσταση λίγων παραπάνω κιλών το ζούμε σε κάθε οικογενειακή συγκέντρωση, σε κάθε συνάντηση με “φίλους”, σε κάθε κοινωνική υποχρέωση. “Πάχυνες.” “Βλέπω ότι βάλαμε μερικά κιλά παραπάνω”. Ενίοτε ο χλιμίτζουρας θείος θα χτυπήσει και την κοιλιά σου δείχνοντάς σου ακόμα πιο ξεκάθαρα ότι πήρες κάποια κιλά.

Ζούμε σε μία χοντροφοβική κενωνία να πούμε. Μια κενωνία που μεγαλώνει με πρότυπα αθληταράδες γυμνασμένους που ξυρίζονται μπροστά στον καθρέφτη και από πίσω σκάει η ανορεκτική μοντέλα και τους χαϊδεύει το πρόσωπο. Έχουμε μεγαλώσει μέσα σε έναν καταιγισμό εικόνων από “ωραίους” ανθρώπους, όπου ωραίο βλέπε είτε σούπερ-ντούπερ γυμνασμένος σφίχτης τίγκα στα αναβολικά και την κρεατίνη ή γκόμενα των 40 κιλών που μπορείς πάνω της να διακρίνεις κάθε λεπτομέρεια του ανθρώπινου σκελετού.

Ανέκαθεν ήμουν αδύνατος. Ταυτόχρονα όμως ήμουν και φαγανός. Λίγο ο καλός μου μεταβολισμός, λίγο το μπασκετάκι με έσωζαν. Με τα χρόνια βέβαια ο μεταβολισμός έγινε πιο αργός, αλλά παρέμεινα φαγανός με αποτέλεσμα να πάρω μερικά κιλά παραπάνω. Εκεί άρχισα από πρώτο χέρι να διαπιστώνω τον ρατσισμό και την σκατοψυχία της κοινωνίας στην οποία έχω την ατυχία να ζω. Ο άλλος ας πούμε είχε να σε δει μερικές δεκαετίες και δεν σε ρώταγε “Τι κάνεις;”, αλλά κατευθείαν στο ψητό: “Πάχυνες;” Ναι ρε αρκουδιάρη σιχαμένε εκπρόσωπε του γένους των υποσαχάριων μπονόμπο, πάχυνα. Τι ζόρι τραβάς ρε; Μήπως ανεβαίνει το τεκμήριό σου στην εφορία αν πάρω κάποια κιλά; Μήπως σου χαλάω το ψυχαναγκαστικό φενγκ σούι να πούμε και δεν μπορείς να ξεκινήσεις τη μέρα σου; Μήπως σου χαλάω την αισθητική σου βλάκα; Ή απλά είσαι σκατόψυχος, σιχαίνεσαι την ζωή σου και προσπαθείς να επιβιώσεις μέσα στην μέρα λέγοντας κακίες ενώ και εγώ και εσύ γνωρίζουμε ότι το βράδυ κλαις κάτω από τα σκεπάσματά σου μισώντας την ύπαρξή σου; Βλάκα.

Εντάξει γνωρίζω ότι ο άνθρωπος και συγκεκριμένα ο άνθρωπος έλληνας τρελαίνεται με οτιδήποτε διαφορετικό ή κάτι που ξεφεύγει από τα πολύ στενά όρια της ανύπαρκτης αντίληψής του. Αυτό όμως που με προβληματίζει είναι ότι ο μέσος ούγκανος μικροαστός επικεντρώνεται στην χονδροφοβία. Δεν τρώει σκάλωμα ας πούμε αν ο άλλος έχει καράφλα ή αν είναι κοντός ή αν η άλλη βάφει έχει μια μύτη ίσα με του πινόκιο του καραμπουζουκλή.

Ας μιλήσουμε ώριμα. Και εγώ μπορώ να γυρίσω στον χλιμίτζουρα που μου την λέει για τα κιλά και να του πω για την μαζική έξοδο του Μεσολογγίου των μαλλιών του που τον σιχάθηκαν και την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια αφήνοντάς του μια καράφλα ωσάν καπουτσίνου μοναχού. Δεν το κάνω όμως γιατί δε με ενδιάφερει.

ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

Χέστηκα πως είναι ο άλλος, χέστηκα για την αισθητική που μας επιβάλλουν, χέστηκα γενικώς.

Πάω για Immodium και επιστρέφω.

Είμαστε κακά πλάσματα εμείς οι άνθρωποι και το δείχνουμε σε κάθε ευκαιρία. Είμαστε το κακό σπυρί στον κώλο της γης. Αφού το λοιπόν δε σεβόμαστε την φύση και τα ζώα, γιατί να σεβαστούμε τον συνάνθρωπό μας;

Παραμένουμε ξεφτιλισμένα ανθρωπάκια που με το πρώτο ευρώ που θα πέσει στο χέρι μας τρέχουμε σαν τους αυτιστικούς να καταναλώσουμε, να “διασκεδάσουμε”, να δείξουμε πως είμαστε ευτυχισμένοι.

Ευτυχισμένος όμως είναι αυτός που τα’χει καλά με την πάρτη του και δεν ασχολείται με τους άλλους, γκέγκε;

 

ΥΓ. Αφορμή για αυτό το μνημείο νεοελληνικού λόγου αποτέλεσε η ανάρτηση ενός τύπου πως και καλά δεν ήθελε να βλέπει πλαδαρά γυναικεία σώματα στις παραλίες. Το λυπηρό είναι πως μια μεγάλη μερίδα των γύρω μου σκέφτεται όπως αυτός ο σκατόμυαλος.

Γιατί γουστάρω να βλέπω σουρβάιρορ

Σουρβάιρορ μπίτσες. Ναι, υποκουλτούρα, παρακμή, ξεκατινιάσματα, θάψιμο και “διάσημοι” που δεν είναι διάσημοι.

Αυτό είναι το σουρβάιρορ, ένα προϊόν υποκουλτούρας που τείνει να χαζέψει ακόμα περισσότερο τους χαζεμένους έλληνες.

Ή μήπως όχι;

Το παρόν κείμενο απευθύνεται σε εκείνους που το παίζουν διδάσκαλοι του γένους, συμβουλάτορες, ξερόλες και πνευματικοί, γραμματιζούμενοι αθρώποι.

Άκου να δεις φίλε μου κουλτουριάρη. Εμένα που με γλέπεις τυχαίνει να έχω εκατοντάδες βιβλία στη βιβλιοθήκη μου, να έχω διαβάσει ακόμα περισσότερα, να έχω ζήσει στα εξωτερικά, να έχω προβληματιστεί για το βιασμό της χώρας μου τα τελευταία χρόνια, να έχω συγκρίνει καταστάσεις και πρόσωπα, να έχω στενοχωρηθεί για ανθρώπους που καταστρέφονται οι ζωές τους μέσα σε μία νύχτα, γιατί κάποιοι τραπεζίτες χαρτογιακάδες βάζουν μία τζίφρα και δημεύουν περιουσίες και κόπους μιας ζωής με το έτσι θέλω.

Το φιλοσόφησα. Μετά από χρόνια προβληματισμού, μετά από άπειρες συζητήσεις με καθωσπρέπει γίδια κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είμαστε κατσικότοπος.

Και ναι αγαπητέ χλεχλέ βλαχοεστέτ, προτιμώ να δω μια-δυο ώρες αυτή την παπάτζα με κάτι τύπους και τύπισσες που τρέχουν πέρα-δώθε με κουβάδες παρά να ασχοληθώ πλέον σοβαρά με τον κατσικότοπο.

Εδώ τρέχαμε σαν τους επιληπτικούς όταν μάθαμε ότι μπορεί να χάσουμε το πολύτιμο Ευρώ μας, παίρναμε προμήθειες μπας και ξομείνουμε από γκότζι μπέρι και αλάτι Ιμαλαϊων, τρέχαμε στα βενζινάδικα να γιομίσουμε την κούρσα, καθουμάσταν στις ουρές των ΑΤΜ να βγάλουμε τα 60ευρα και μας πείραξε που το Σουρβάιρορ χτυπάει να πούμε τηλεθέαση 70 τα εκατό;

Χίλιες φορές να βλέπω την Ειρήνη την Καζάκα την Παπαδοπούλου να τσακώνεται με κάτι άλλους που δεν τους ήξερα πριν, χίλιες φορές να βλέπω τον Σπαλιάρα να βάφει με τα χρώματα του πολέμου τον Ορέστη τον Σαλονικιό, παρά να ασχολούμαι σοβάρα με τα Γιουρογκρούπια, τους Ντάιζελμπλουμ και τους Γιούνκερ αυτού του κόσμου.

Survivor2017

Μια φορά πήγα να πάρω σοβαρά την κατάσταση και άκουσα τον Ντάιζελμπλουμ να μας κατηγορά ότι φάγαμε τα Ευρά σε ποτά και γκόμενες. Ουστ από δω βρωμόσκυλο, παλιολινάτσα του ελέους, γεωπόνε που το παίζεις και ειδικός, οικονομολόγε από τα Lidl.

Για αυτό σας λέω, προτιμώ να αδειάζω την κεφάλα μου και να βλέπω τηλεοπτικά σκουπίδια, παρά να διαβάζω σκουπίδια τύπου Lifo και Athens Voice, παρά να βλέπω άλλα σκουπίδια τύπου Ράδιο Αρβύλα και Πρετεντέρη.

7 χρόνια σκεφτόμουν, προβληματιζόμουν και έσκαγα για τον συνάνθρωπο και συμπολίτη μου. 7 χρόνια έπρηζα το συκώτι μου και προσπαθούσα να κάνω τον κόσμο καλύτερο.

Ο κόσμος δε γίνεται καλύτερος. Αυτός ο κατσικότοπος δε γίνεται καλύτερος. Για αυτό σουρβάιρορ και Σάρα και Μάρα και Χανταμπάκης να πούμε.

 

Ταβερνόμαγκας: πώς να τον αναγνωρίσεις

Ο ταβερνόμαγκας, γνωστός και ως κουραδόμαγκας ή λεβεντομαλάκας είναι παντού. Βλέπεις είμαστε η μόνη χώρα που τον μάγκα και τον λεβέντη τον έχουμε ανάγει σε σύμβολο, γνήσιο εκπρόσωπο του Κολοκοτρώνη, του Λεωνίδα, του Μεγαλέξανδρου, του Κούδα, του Δομάζου και του Μανώλη Χιώτη.

Το αστείο είναι πως ο ταβερνόμαγκας έχει πέραση στην ισορροπημένη ελληνικιά κενωνία. Η κενωνία αυτή έχει την τάση να προωθεί τον ράντομ ταβερνόμαγκα ως “κοινωνικό”, “έξω καρδιά” και “ετοιμόλογο”. Μα τον Τουτάτη, μια ζωή θυμάμαι να υπάρχουν σε οικογενειακές ή φιλικές συγκεντρώσεις 2-3 τέτοιοι μαλάκες που τα άλλα τα ζα τους θεωρούσαν την καλύτερη παρέα. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός, ότι παραμένει ένας μαλάκας και μισός που πίσω από την μαγκιά  κρύβει τρελές ανασφάλειες και τα βράδια ξαπλώνει στο κρεβάτι σε εμβρυική στάση κλαίγοντας.

Θα με πεις κομπλεξικό, πικρόχολο και κολλημένο. Και επειδή μου αρέσει η σωστή, δομημένη και ξεκάθαρη επιχειρηματολογία, θα σου απαντήσω:

gnty13.jpg

Επειδή έχω βάλει στόχο να σώσω την ανθρωπότητα από την περιττή σκατίλα που ζέχνει από άκρη σε άκρη στο δόλιο τούτο κόσμο, σου παρουσιάζω μερικά χαρακτηριστικά του μέσου γκρέσιαν ταβερνόμαγκα:

α) Στην παραλία καυχιέται στα χάπατα που τον ακούνε για την ψαρούκλα 10 μέτρων που έπιασε κάποτε με τα ίδια του τα χέρια και μετά την έφαγε ουζομεζέ. Στο καπάκι παίρνει την ρακέτα και σπάει τα αρχίδια και τα νεύρα των λουόμενων προσπαθώντας να αποδείξει ότι είναι ο Φέντερερ της Τραχανοπλαγιά Μπιτς.

β) Πίνει σε κάθε ευκαιρία και απαιτεί από τους άλλους να τον ακολουθήσουν. Αν κάποιος αρνηθεί (ειδικά όταν πρόκειται για οδήγηση) θα ξηγηθεί ιστορία για το πώς τον σταμάτησαν οι μπάτσοι και είχε πιει 2 μπουκάλια τσίβας και γλίτωσε το πρόστιμο γιατί είναι μόρτης.

γ) Του’χει κολλήσει στο ανύπαρκτο μυαλό του και το πιστεύει ότι έχει πάει με τα μισά θηλυκά του πλανήτη (Τσατσόπουλος σάιντρομ), άλλο αν δεν έχει κανονίσει τον τελευταίο καιρό ούτε θηλυκιά χρυσόμυγα.

δ) Τρώει τα πάντα με τα χέρια, από παϊδάκι μέχρι ρεβυθόσουπα. Τα μαχαίρια, τα περούνια και τα λοιπά αντικείμενα που μας ξεχωρίζουν από το θαυμαστό κόσμο των ζώων είναι για φλώρους.

ε) Είναι διορισμένος σε κάποια ανύπαρκτη επερεσία του δημοσίου, έχει μπει με απολυτήριο νηπιαγωγείου στην Εθνική Τράπεζα, έχει ανοίξει επιχείρηση με τα λεφτά του μπαμπά, και σου πουλάει αυτοδημιουργικότητα.

στ) Το πουκάμισο είναι Hilfiger, η παλτουδιά Boss, το πατούμενο Mπουρνάζος και ας τη βγάζει στο σπίτι με μακαρόνια χωρίς σάλτσα για 3 εβδομάδες.

ζ) Είναι άντρα σωστό και όταν βγει έξω θα πιει μόνο ξίδια. Τα υπόλοιπα είναι για Τιτίκες (βλέπε σημείο β).

η) Επενδύει στο αμάξι του περισσότερα χρήματα από ότι στη γυναίκα του και τα παιδιά του (αν έχει).

θ) Ισχυρίζεται πως δεν κάνει δουλειές στο σπίτι, γιατί “αυτά είναι για τις γυναίκες”. Τώρα το τι κάνει πραγματικά είναι άλλη ιστορία.

ι) Ο ταβερνόμαγκας ο σωστός δεν έχει χιούμορ. Το χιούμορ είναι κάτι δυτικό που λίγοι έλληνες το διαθέτουν. Ο ταβερνόμαγκας ως γνήσιος απόγονος του Αριστοφάνη και του Εφιάλτη έχει “χαβαλέ”. “Χαβαλέ” στο Γιουνανιστάν εννοούμε την προσβολή απέναντι σε όποιον δε γουστάρουμε, η οποία στο τέλος συμπληρώνεται πάντα με τη γνώριμη φράση “Έλα, πλάκα κάνουμε”. Να τονίσω σε αυτό το σημείο, ότι δε γουστάρω Αριστοφάνη, δε γουστάρω χαβαλέ, δε γουστάρω αυτό που εμείς εδώ στην βαλκανική επαρχία αποκαλούμε “πλάκα”. Εμένα ας ούμε μου αρέσει το φλέγμα των Brexit, μου αρέσει το μαύρο χιούμορ, μου αρέσουν τα Burger King (άσχετο).

Έλα μου όμως που εδώ η χοντροκομμένη πλάκα του λεβεντομαλάκα έχει πέραση. Και να’σου που όλοι λένε ότι ο λεβεντομαλάκας είναι “έξω καρδιά” και “πλακατζής” και σουξουμούξου. Να σας πω όμως κάτι και για αυτό;

avatar.jpg

Και μιας που το’φερε η κουβέντα και έχω ανεβάσει το επίπεδο σε επίπεδα λίμιτ απ να τελειώσω με αυτό:

ceb1cf81cf87ceafceb4ceb9ceb1

Hλεκτρονικό τσιγάρο, μύθοι και πραγματικότητα.

Τους συναντάς παντού. Στο μετρό, στην καφετέρια, στο δρόμο, στο σουβλατζίδικο, στο σπα της γειτονιάς (κάθε γειτονιά έχει ένα σπα, τι είμαστε, τίποτα τριτοκοσμικοί βλάχοι να πούμε;). Ατμίζοντες και ατμίζουσες είναι μέρος της γλυκιάς μας πραγματικότητας.

Ποιά όμως τα πραγματικά οφέλη του ηλεκτρονικού τσιγάρου;%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82

Σόρρυ αλλά χέστηκα. Αν θέλετε να διαβάζετε χίπικες μαλακίες σχετικά με το πως θα βελτιώσετε την ποιότητα της ζωής σας να πάτε σε κανένα αλτέρνατιβ χιπστεροσάιτ να ξεστραβωθείτε.

Θα παραβλέψω το γεγονός ότι όταν βλέπω τύπους και τύπισσες με ηλεκτρονικό τσιγάρο μου’ρχεται φευγαλέα και εντελώς αυθόρμητα στο μυαλό η εικόνα του πουλιού του ρόμποκοπ (αλήθεια, έχει πουλί ο Ρόμποκοπ;).

Έρχομαι στο ζουμί και απευθύνομαι σε σένα φίλε ατμιστή (ή όπως αλλιώς σε λένε).

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο ενοχλεί τους γύρω σου όπως και το κανονικό τσιγάρο. 

Και στο λέει αυτό ένας καπνιστής. Όπως όμως με ενοχλεί να μου φυσάει ο άλλος τον καπνό στα μούτρα, έτσι και με ενοχλεί η μαλακία σου που εκτός των άλλων μυρίζει και περίεργα. Είναι ενοχλητικό, πάρτο χαμπάρι. Χέστηκα για την νομοθεσία, σε κλειστούς χώρους δεν μπορώ να εισπνέω την καρκινογόνα παπαριά σου. Ειδικά όταν έχει και συγκεκριμένο άρωμα, η αηδία πιάνει λίμιτ απ. Δεν μπορώ να περιμένω το μετρό ας πούμε και ξαφνικά να μου’ρθει η υπέροχη μυρωδιά του ηλεκτρονικού σου τσιγάρου. Το τελευταίο που χρειάζομαι για να ξεκινήσω την μέρα μου είναι μια δόση γιασεμιού, δενδρολιβάνου, μήλου ή γύρου με τζατζίκι. Σκάσε λοιπόν και βάλε το ηλεκτρονικό σου τσιγάρο εκεί που ανήκει. ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΣΟΥ!

8 χαρακτηριστικά του σωστού του Έλληνα του οδηγού

Εντάξει, λίγο πολύ όλοι κυκλοφορούμε στους ελληνικούς δρόμους και όλοι έχουμε μια άποψη για τις ομορφιές που συμβαίνουν σε αυτούς. Είτε ως πεζοί, είτε ως οδηγοί, είτε ως συνοδηγοί ή επιβάτες των ΜουΜουΜου ζούμε σε αυτή την χώρα και απολαμβάνουμε την μειλίχια και ταπεινή ατμόσφαιρα που κατακλύζει τις ψυχές μας.

Επειδής τυχαίνει να είμαι και ο ίδιος οδηγός ας μου επιτραπεί να πω την άποψή μου για τον σωστό τον Έλληνα τον οδηγό, τον Σουμάχερ της Δραπετσώνας, τον Χάκκινεν του Χολαργού, τον Προστ των Αμπελοκήπων.

p01.jpg

(Έλλην οδηγός επί τω έργω)

Ακολουθούν  οχτώ χαρακτηριστικά του Έλληνα του οδηγού.

Ο σωστός ο Έλλην ο οδηγός

  1. δε βγάζει φλας σε καμία περίπτωση και για κανέναν πούστη λόγο. Ποιός ΚΟΚ και μαλακίες; Τι είμαι να βγάλω φλας, κανένας τζιτζιφιόγκος, κανένας λιμοκοντόρος; Ο αστικός θρύλος μιλάει για μια κατάρα που έριξε μια τσιγγάνα στον πρώτο Έλληνα οδηγό και τον ξόρκιζε να μην πατήσει ποτέ το φλας γιατί αλλιώς θα συνέβαιναν φρικτά πράγματα στον υπέρλαμπρο τόπο μας: Μνημόνια, Μητσοτάκης Πρωθυπουργός, Άννα Βίσση… Oh, wait!
  2. δε σου δίνει προτεραιότητα για κανέναν πούστη λόγο. Και μάλιστα όταν θα περάσει από μπροστά σου, γυρνά και σε κοιτά μες στα μάτια με ύφος “Are you  talking to me?”
  3. δε σταματάει ποτέ σε πορτοκαλί φανάρι. Σε όλο τον κόσμο πορτοκαλί σημαίνει “Προσοχή, πρέπει να σταματήσεις γιατί θα γίνει κόκκινο”. Στο Γιουνανιστάν σημαίνει “Τρέχα μαλάκα πιο γρήγορα πριν γίνει κόκκινο.”
  4. σηκώνεται στις 8 το πρωί Κυριακής για να πάει το αμάξι για πλύσιμο. Μα το Δία, έχουμε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στη γειτονιά μου και κυριακάτικα γίνεται τις τρελής από το πρωί από ντόπιους ελληναράδες που πηγαίνουν τα αμάξια τους για πλύσιμο. Δηλαδή ο άλλος σηκώνεται 7.30-8 Κυριακής και το πρώτο πράγμα που του’ρχεται στο μυαλό είναι να πλύνει την κούρσα. Ουστ!
  5. έχει κρεμασμένο ένα ματάκι στον καθρέφτη. Επιστημονικές έρευνες του Πανεπιστημίου της Μαλακίας έδειξαν ότι όσοι οδηγοί δεν είχαν κρεμασμένο ματάκι ενεπλάκησαν σε σοβαρό τροχαίο. Αντίθετα εκείνοι που είχαν κρεμάσει είτε ματάκι, είτε κόνισμα, είτε κομποσκίνι είτε όλα μαζί δεν είχαν ουδεμία ανάμειξη σε τροχαίο ατύχημα, καθώς μια αόρατη force τους προστάτευε.
  6. πετάει φώτα ή κορνάρει ανά πάσα ώρα και στιγμή. Ειδικά η κόρνα έχει καθιερωθεί ως προειδοποιητικό σινιάλο για τον κλασσικό τύπο που θέλει να το παίξει Λούις Χάμιλτον στα στενά του Ελληνικού και σε κάθε διασταύρωση πατάει κοφτά την κόρνα για να προειδοποιήσει τον ερχομό του. Τα φώτα προσωπικά τα βρίσκω τόσο εκνευριστικά που αν είχε σούπερ-δυνάμεις θα έπιανα έναν από αυτούς και θα τον έβαζα να μασήσει αργά-αργά και να καταπιεί τους λαμπτήρες του αμαξιού του.
  7. ακούει Derti ή Sportfm ή Real. Eπειδή οι ταρίφες αποτελούν τον καθρέφτη του Έλληνα οδηγού, δε γίνεται να θες να είσαι ο σωστός ο Έλληνας ο οδηγός και να μην ακούς ότι ακούει η κίτρινη φυλή.
  8. καπνίζει, πίνει καφέ και μιλάει στο κινητό ταυτόχρονα όταν οδηγεί. Επίσης συμπληρώνει δελτίο για το στοίχημα, τρώει σπόρια και ζαμπονοτυρόπιτα και λύνει σταυρόλεξα του 1987.

 

 

Υγιεινή διατροφή και δε συμμαζεύεται

Τις προάλλες είδα την εργάρα, το αριστούργημα της 7ης τέχνης με τίτλο “Demolition Man”. Η ταινία μιλάει για μια κοινωνία στο “μακρινό” 2032 (προφανώς όταν γυρίστηκε η ταινία ήταν μακρινό) όπου όλα ελέγχονται από έναν τύπο με κελεμπία, απαγορεύονται τα τσιγάρα, το κρέας, το αλάτι, το αλκοόλ, το σεξ, οι χειραψίες, τα φιλιά και οι βρισιές. Μα τον Δία και τον Ήφαιστο και τον Τζίζας μαζί, είναι η πρώτη φορά που είδα την ταινία και δε μου φάνηκε τόσο περίεργο το μέλλον.maxresdefault

Θα έχεις παρατηρήσει φίλε αναγνώστη ότι τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι μουζαχεντίν της υγιεινής διατροφής. Εντάξει, πάντα είχαμε τον κλασσικό σπασαρχίδη που μας έκανε κήρυγμα για το τι πρέπει να τρώμε και τι όχι, πάντα υπήρχε εκείνος ο σωστός ο μαλάκας που όταν πήγαινες να φας το δέκατο παϊδάκι σου’λεγε “Δηλαδή τώρα αυτό το φας; Δε βλέπεις πως είναι καμένο; Δεν ξέρεις ότι αυτό δεν είναι καλό, γιατί γεμίζεις τοξίνες το σώμα σου;”. Πάντα το λοιπόν υπήρχε κάποιος ή κάποια που ήθελε να μας την σπάσει και να μας γεμίσει τύψεις επειδή γουστάρουμε οτιδήποτε εκείνος θεωρούσε “τοξικό”. Το κακό όμως παράγινε τα τελευταία χρόνια. Εκτός της μαζικής υστερίας κατά των εμβολίων (θα έχω άλλο κείμενο για αυτό) έχουμε τώρα και την μαζική υστερία φίτνες.

Εντάξει τώρα και πέρα από την πλάκα, το να τρώμε σα βίσωνες λες και δεν υπάρχει αύριο ή το να πίνουμε το φρεντοσπρέσο μας με οχτώ κουταλιές ζάχαρη δε το λες νορμάλ. Είναι δεδομένο ότι οι καταχρήσεις (κάθε είδους) κάνουν κακό από ποικίλες απόψεις που βαριέμαι να τις γράψω.

Άλλο όμως η εγκράτεια και αποφυγή υπερβολών και άλλο αυτό που πας να μου πασάρεις ηλίθιε λοβοτομημένε αυτάρεσκε μπονόμπο της υποσαχάριας Αφρικής που έχεις βάλει σκοπό της ζωής σου να με πείσεις ότι ό,τι τρώω και ό,τι πίνω είναι τοξικό και συνεπώς κακό για μένα και τους γύρω μου και πρέπει να αυτοεξοριστώ στον νότιο Πόλο παρέα με τους πιγκουίνοι και να τρώω ωμό ψάρι και πάγο για να εξιλεωθώ.

220px-bonobo

(Αυτός είσαι, ένας μπονόμπο)

Αν κάτι έμαθα στη ζωή μου είναι να μην σπάω τους όρχεις και τις ωοθήκες των γύρω μου σχετικά με το τι πρέπει να τρώνε, να φοράνε, να πιστεύουν και να τραγουδούν. Μπορεί ο άλλος να γουστάρει να κυκλοφορεί με μια φρουτιέρα στο κεφάλι τραγουδώντας Παντελίδη σε μίξη με TXC και Διάφανα Κρίνα. Αν τον κάνει να νιώθει όμορφα ας το κάνει. Για αυτό λοιπόν αρχοντοπαπάρα δε δέχομαι να με πρήζεις σχετικά με τον τρόπο ζωής μου και να κατακρίνεις το γεγονός ότι θέλω να φάω δυο πιτόγυρα με ντόπιο ασβό για βραδινό. Εγώ δεν έρχομαι σπίτι σου να σε κράξω που τρως homemade σούπα με μπρόκολο και κόλιανδρο. Πρέπει να καταλάβεις ότι την υγιεινή διατροφή δεν την ακολουθούμε για να δείχνουμε στους άλλους τι μοναδικά τυπάκια είμαστε, αλλά για τον εαυτό μας και μόνο. Εσύ όμως όόόόόόχι, το κάνεις για να μας δείξεις την ανωτερότητά σου και πόσο σούπερ ντούπερ και γαμάτος είσαι που λες όχι στο σουβλάκι, τον φραπέ και την κόκα κόλα.

Η υγιεινή διατροφή (όπως την εννοεί ο πολύς ο κόσμος) δεν έχει να κάνει με superfoods, ρέικι και διαλογισμό. Έχει να κάνει με το να δίνει στον οργανισμό σου στη σωστή ποσότητα τις ουσίες εκείνες που χρειάζεται για να είναι ΟΚ. Ξέρεις πώς την λέμε αλλιώς τη διατροφή αυτή βλάκα;

Μ Ε Σ Ο Γ Ε Ι Α Κ Η !

Κάτσε ξεστραβώσου και δες πώς είναι η σωστή μεσογειακή διατροφή και τι θα’πρεπε εμείς ως μεσόγειοι ελληνάρες να τρώμε και βάλε στον κώλο σου τις συμβουλές του Τζέιμι Όλιβερ που τρώει πόριτζ για πρωινό. Στο διάολο το πόριτζ, στο διάολο και τα medium rare. Πας να μου περάσεις κάθε αγγλική ή αμερικάνικη μαλακία για πανάκεια στο θέμα της διατροφής ηλίθιε.

Και πού’σαι; Πήγαινε αγόρασε μερικά γκότζι μπέρι και βάλτα στον κώλο σου. Είχες και γκότζι μπέρι στο χωριό σου τσοπάνη…